Articles
DOI DOI: 10.52380/ijcer.2024.11.4.675

Experiences of Primary School Teachers Regarding Individualized Education Programs and Mainstreaming/Integration in Türkiye

Eylem Dayı1, Çetin Toraman2, Pınar Özkan Renk3, Belgin Öztürk4
  1. 1 Gazi University, Faculty of Education, Special Education, Ankara, Türkiye
  2. 2 Canakkale Onsekiz Mart University, Faculty of Medicine, Medical Education, Çanakkale, Türkiye
  3. 3 Ministry of National Education, Specialist Teacher, Kahramanmaraş, Türkiye
  4. 4 Gazi University, Faculty of Education, Special Education, PhD Student, Ankara, Türkiye

Abstract

This study addressed the experiences of primary school teachers in Türkiye regarding inclusion/integration and Individualized Education Programs (IEP). The study also addressed how mainstreaming/integration and IEPs might impact students without special needs and their parents. This qualitative study adopted a phenomenological research design. The sample consisted of 17 primary teachers recruited using criterion sampling. Data were collected using a semi-structured interview guide and analyzed using inductive content analysis and phenomenological coding. The results indicated that participants expressed the opinion that mainstreaming was not applicable in general education. They also believed that the IEP was unfunctional. They used ready-made IEPs, albeit not actively. They were of the opinion that class sizes and physical conditions of schools were not suitable for mainstreaming education and that they were left alone in the mainstreaming/integration.

How to Cite

Dayı, E., Toraman, Çetin, Özkan Renk, P., & Öztürk, B. (2024). Experiences of Primary School Teachers Regarding Individualized Education Programs and Mainstreaming/Integration in Türkiye . International Journal of Contemporary Educational Research, 11(4), 537–555. https://doi.org/10.52380/ijcer.2024.11.4.675
Endnote/Zotero/Mendeley (RIS) BibTeX

References

  1. Akalın, S. (2014). Okul öncesi eğitim kurumlarında çalışan rehber öğretmenlerin kaynaştırma uygulamalarına ilişkin gereksinimleri [Needs of preschool counselors about inclusive practices]. International Journal of Early Childhood Special Education (INT-JECSE), 6(1), 115-142.
  2. Akcan, E. (2013). Genel eğitim sınıflarındaki kaynaştırma öğrencileri için Milli Eğitim Bakanlığı tarafından belirlenen eğitim-öğretim etkinliklerinin uygulanma düzeyinin araştırılması [Unpublished Master’s Thesis]. İstanbul Üniversitesi.
  3. Aktan, O. (2023). Examining the social acceptance levels of teachers towards ındividuals with special needs. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 24(4), 455-483. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.1123503
  4. Alan, Ş., & Aksoy, V. (2023). Özel eğitim okullarında geliştirilen bireyselleştirilmiş eğitim programlarının (BEP) kalitesinin incelenmesi. Ondokuz Mayis University Journal of Education Faculty, 42(1), 161-194. https://doi.org/10.7822/omuefd.1216755
  5. Anastasiou, D, Kauffman, J. M., & Di Nuovo, S. (2015). Inclusive education in Italy: Description and reflections on full ınclusion. European Journal of Special Needs Education, 30(4), 429–43. doi.org/10.1080/08856257.2015.1060075
  6. Anilan, H., & Kayacan, G. (2015). Sınıf öğretmenlerinin gözüyle kaynaştırma eğitimi gerçeği [Özel sayı]. Bartin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 74-90. https://dergipark.org.tr/en/pub/buefad/issue/3817/51334
  7. Aydın, O., & Yılmaz, N. (2024). Genel eğitim lisans programlarındaki öğretmen adaylarının özel eğitime ilişkin bilgi düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37(2), 555-603. https://doi.org/10.19171/uefad.1408492
  8. Baran, E. (2021). Kaynaştırma eğitiminde sınıf ve rehber öğretmenlerin yaşadıkları güçlüklerle ilişkili görüşlerinin incelenmesi [Unpublished Master’s Thesis]. Biruni Üniversitesi.
  9. Barnard-Brak, L., & Lechtenberger, D. (2010). Student IEP participation and academic achievement across time. Remedial and Special Education, 31(5), 343-349. https://doi.org/10.1177/0741932509338382
  10. Batu, E. S., Cüre, G., Nar, S., Gövercin, D., & Keskin, M. (2018). Türkiye'de ilkokul ve ortaokullarda yapılan kaynaştırma araştırmalarının gözden geçirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 19(3), 577-614. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.336925
  11. Berkant, H. G., & Atılgan, G. (2017). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine yönelik yaşadıkları sorunlar ve çözüm önerileri [Problems and solutions proposed by classroom teachers for inclusive education]. Eğitim Yansımaları Dergisi, 1(1), 13-25. https://dergipark.org.tr/en/pub/eduref/issue/34202/378137
  12. Bhroin, Ó., & King, F. (2019) Teacher education for inclusive education: a framework for developing collaboration for the inclusion of students with support plans. European Journal of Teacher Education, 43(1), 38-63. https://doi.org/10.1080/02619768.2019.1691993
  13. Burunsuz E., & İnce M. (2020). İlköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin bireyleştirilmiş eğitim programının uygulanmasına ilişkin öğretmen görüşleri. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 14(31), 530- 544. https://doi.org/10.29329/mjer.2020.234.21
  14. Bümen, N. T., Alev, A., Çakar, E., Gonca, U., & Veli, A. (2012). Türkiye bağlamında öğretmenlerin mesleki gelişimi: Sorunlar ve öneriler. Milli Eğitim Dergisi, 42(194), 31-50.
  15. Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2014). Research methods, design, and analysis. Harlow: Pearson Education Limited.
  16. Christle, C. A., & Yell M. L. (2010). Individualized education programs: Legal requirements and research findings. Exceptionality, 18(3), 109-123. https://doi.org/10.1080/09362835.2010.491740
  17. Creswell, J. W. (2012). Educational research: Planning conducting and evaluating quantitative and qualitative research. Boston: Pearson Education Inc.
  18. Creswell, J. W. (2013). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. California: SAGE Publications, Inc.
  19. Creswell, J. W., & Miller, D. L. (2000). Determining validity in qualitative inquiry, Theory Into Practice, 39(3), 124-130. https://doi.org/10.1207/s15430421tip3903_2
  20. Çağlar, S. (2012). Engellilerin erişebilirlik hakkı ve Türkiye’de erişebilirlikleri. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 61(2), 541-598. https://doi.org/10.1501/Hukfak_0000001666
  21. Çekiç, İ., Tozlutepe, B., & Akçakaza, A. (2024). Öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine ilişkin yeterlilikleri..International Journal of Original Educational Research, 2(1), 418-430.
  22. Çıkılı, Y., Gönen, A., Aslan Bağcı, Ö., & Kaynar, H. (2020). Özel eğitim alanında görev yapan öğretmenlerin bireyselleştirilmiş eğitim programı (BEP) hazırlama konusunda yaşadıkları güçlükler [Special Issue]. OPUS International Journal of Society Researches, 15(10), 5121-5148. https://doi.org/10.26466/opus.659506
  23. Değirmenci Kurt, A., & Tomul, E. (2019). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin görüşlerinin incelenmesi [Özel sayı II]. Disiplinlerarası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(7), 144-154. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1050959
  24. Demirezen, S., & Akhan, N. E. (2016). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamalarına ilişkin görüşleri [USBES Özel Sayı II]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 1206-1223. https://acikerisim.aksaray.edu.tr/xmlui/handle/20.500.12451/1422
  25. Deniz, E., & Çoban, A. (2019). Kaynaştırma eğitimine ilişkin öğretmen görüşleri, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(70), 734-761. https://doi.org/10.17755/esosder.448379
  26. Ersoy, A.F., Sancar, E., & Şener, M. (2021). Bireyselleştirilmiş eğitim programı hakkında öğretmen görüşlerinin okul sosyal hizmeti perspektifinden değerlendirilmesi. International Journal of Social Sciences and Education Research, 7(4), 337-352. https://doi.org/10.24289/ijsser.942244
  27. Evyapan, G. (2020). Okul öncesi öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin öz yeterlilik algı düzeyleri ve bireyselleştirilmiş eğitim programı hakkındaki görüşleri [Unpublished Master’s Thesis]. Balıkesir Üniversitesi.
  28. Filik, R. (2019). Sınıf öğretmenlerinin destek eğitim odaları hakkındaki görüşlerinin belirlenmesi [Unpublished Master’s Thesis]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
  29. Florian, L. (2019). On the necessary co-existence of special and inclusive education. International Journal of Inclusive Education, 23(7-8), 691-704. https://doi.org/10.1080/13603116.2019.1622801
  30. Gündüz, T., & Zorluoğlu, S. L. (2023). Determination of the sufficiency of pre-service science teachers to prepare an individualized education program. Educational Academic Research, (49), 108-118. https://doi.org/10.5152/AUJKKEF.2023.221431
  31. Güzel, N. (2014). Kaynaştırma öğrencisi olan ilköğretim öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin yaşadıkları sorunlar (Beykoz ilçesi örneği) [Unpublished Master’s Thesis]. Yeditepe Üniversitesi.
  32. Kaptan, Ö. (2019). Kaynaştırma okullarındaki özel gereksinimli bireylere destek eğitim odasında eğitim veren öğretmenlerin süreç içerisinde karşılaştıkları güçlüklerin belirlenmesi [Unpublished Master’s Thesis]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
  33. Karabulut, H. A. (2023). Öğretmen adaylarının kaynaştırma eğitimine yönelik öz yeterliklerinin belirlenmesi. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi (AKEF) Dergisi, 5(2), 531-542. https://doi.org/10.38151/akef.2023.68
  34. Karaca, M.A. (2022). The evaluation of knowledge competence of teachers working in private special education and rehabilitation centers about individualized education programs. Journal for the Child Development, Exceptionality and Education, 3(1), 15-24. https://jcdee.com/index.php/ jcdee/article/view/9/8
  35. Kargın, T. (2007). Eğitsel değerlendirme ve bireyselleştirilmiş eğitim programı hazırlama süreci. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 8(1), 1-15. https://doi.org/10.1501/Ozlegt_0000000103
  36. Kartika A., Suminar, D. V., Tairas, M. M. V., & Hendriani, W. (2018). Individual education program (IEP) paperwork: a narrative review. International Journal of Engineering & Technology, 7(2), 29, 682-687. https://www.sciencepubco.com/index.php/ijet/article/view/13997/5635
  37. Korukluoğlu, P., & Gürol, M. (2023). Estonya, İsveç, Hollanda, Kanada, Japonya ve Türkiye’de öğretmenlere yönelik hizmet içi mesleki gelişim uygulamalarının karşılaştırılmalı incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 52(240), 2553-2586. https://doi.org/10.37669/milliegitim.1182711
  38. Kozikoğlu, İ., & Albayrak, E. N. (2022). Teachers' attitudes and the challenges they experience concerning individualized education program (IEP): A mixed method study. Participatory Educational Research, 9(1), 98-115. https://doi.org/10.17275/per.22.6.9.1
  39. Krippendorff, K. (2004). Content analysis an introduction to its methodology. The USA: Sage Publications.
  40. Lee-Tarver, A. (2006). Are ındıvıdualized education plans a good thing? A survey of teacher’s perceptions of the utility of IEPs in regular education settings. Journal of Instrucnational Pyschology, 33(4), 263-272.
  41. Lincoln, Y. A., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. California: SAGE Publications, Inc.
  42. MacLeod K., Causton J.N. Radel M., & Radel P. (2017). Rethinking the individualized education plan process: Voices from the other side of the table. Disability & Society, 32(3), 381–400. https://doi.org/10.1080/09687599.2017.1294048
  43. Marshall, C., & Rossman, G. B. (2016). Designing qualitative research. California: SAGE Publications, Inc.
  44. Mereoiu, M., Abercrombie, S., & Murray, M. M. (2016). Structured intervention as a tool to shift views of parentprofessional partnerships: Impact on attitudes toward the IEP. Exceptionality Education International, 26(1), 36-52. https://doi.org/10.5206/eei.v26i1.7734
  45. Merriam, S. B., & Tisdell, E. J. (2016). Qualitative research, a guide to design and implementation. California: Jossey-Bass, A Wiley Brand.
  46. Merriam, S. B. (2018). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber (3rd ed.). S. Turan (Trans. Eds). Ankara: Nobel.
  47. Miles, M. B., Huberman, A. M., & Saldaña, J. (2014). Qualitative data analysis: a methods sourcebook. California: SAGE Publications, Inc.
  48. Ministry of National Education (MoNe). (2006). Özel eğitim hizmet yönetmeliği. https://resmigazete.gov.tr/eskiler/2006/05/20060531-2.htm
  49. Ministry of National Education (MoNe). (2018). Özel eğitim hizmetleri yönetmeliği (Resmi Gazete: 30471). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=24736&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
  50. Ministry of National Education (MoNe). (2020). Rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleri yönetmeliği (ResmîGazete:31213). http://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2020_08/14231603_Rehberlik_ve_Psikolojik_DanYYma_Hizmetleri_YonetmeliYi_2.pdf
  51. Ministry of National Education (MoNe). (2023). Milli Eğitim istatistikleri: Örgün eğitim. https://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2023_09/29151106_meb_istatistikleri_orgun_egitim_2022_2023.pdf
  52. Moustakas, C. (1994). Phenomenological research methods. California: SAGE Publications, Inc.
  53. Özan, S., & Dolunay Sarıca, A. (2021). Bireyselleştirilmiş eğitim programı: Sınıf ve rehberlik öğretmenlerinin deneyimleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 22(1), 147-174. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.664973
  54. Öztürk, M., Tepebaş- Cengiz, C. Ş., Köksal, H. & İrez., S. (2017). Sınıfında yabancı uyruklu öğrenci bulunan öğretmenler için el kitabı. Milli Eğitim Bakanlığı. 15131327_ekitap.pdf (meb.k12.tr)
  55. Pilhaja P. M., & Holst T. K. (2013). How reflective are teachers? A study of kindergarten teachers’ and special teachers’ levels of reflection in day care. Scandinavian Journal of Educational Research, 57(2), 182–198. https://doi.org/10.1080/00313831.2011.628691
  56. Runswick‐ Cole, K. (2011). Time to end the bias towards inclusive education? British Journal of Special Education, 38(3), 112-119. https://doi.org/10.1111/j.1467-8578.2011.00514.x
  57. Salend, J. S. (1998). Effective mainstreaming creating inclusive classrooms. New Jersey: Prentice-Hall.
  58. Sadioğlu, Ö., Bilgin, A., Batu, S., & Oksal, A. (2013). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırmaya ilişkin sorunları, beklentileri ve önerileri [Problems, expectations, and suggestions of elementary teachers regarding inclusion]. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1743-1765. https://hdl.handle.net/11421/15594
  59. Smith, S.W., & Brownell, M.T. (1995). Individualized education programs: considering the broad context for reform. Focus on Exceptional Children, 28(1), 1-12. https://core.ac.uk/download/pdf/16 2644004.pdf
  60. Söğüt, D. A., & Deniz, S. (2018). Sınıf öğretmenlerinin bireyselleştirilmiş eğitim programı (BEP) hazırlamada karşılaştıkları güçlükler ve kaynaştırma uygulamalarına ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi [Rigours which class teachers encounter with preparing individualized education program (IEP) and assessment of views related to inclusive practice]. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(2), 423-443. https://doi.org/10.17556/erziefd.402532
  61. Stroggilos V., & Xanthacou Y. (2006). Collaborative IEPs for the education of pupils with profound and multiple learning difficulties. European Journal of Special Needs Education, 21(3), 339–349. https://doi.org/10.1080/08856250600810872
  62. Şahin S. (2017). İlköğretim kaynaştırma ortamlarında eğitim alan özel gereksinimli öğrencilerin veli ve sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamalarına yönelik görüşleri [Unpublished Master's Thesis]. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi.
  63. Şahin, A., & Gürler, B. (2018). Destek eğitim odasında ve kaynaştırma ortamlarında çalışan öğretmenlerin bireyselleştirilmiş eğitim programı hazırlama sürecinde yaşadıkları güçlüklerin belirlenmesi [Determining the strengths of the preparation of the individualized training program of teachers who are working in supporting and inclusive education]. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 29, 594-625. https://doi.org/10.14520/adyusbd.437206
  64. Tekin-İftar, E., Batu, S., Değirmenci, H.D., & Tunç Paftalı, A. (2018). Uzaktan öğrenme uygulamalarının (UÖU) özel gereksinimli öğrencilerle çalışan öğretmenlerin mesleki gelişimlerinin desteklenmesine etkileri. Project result report (Project no: 1506E475), Eskişehir. https://www.researchgate.net/publication/342146155_The_Effects_of_Web-based_Learning_Interventions_on_Professional_Development_of_the_Teachers_Who_Work_with_Students_with_Special_Needs
  65. Timothy, S., & Agbenyega, J. S. (2018). Inclusive school leaders’ perceptions on the implementation of individual education plans. International Journal of Whole Schooling, 14(1), 1-30. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1170727.pdf
  66. Tonegawa, Y. (2022). Contextualization of inclusive education: Education for children with disabilities in Myanmar. International Journal of Instruction, 15(1), 365-380. https://doi.org/10.29333/iji.2022.15121a
  67. Ünal, F. (2010). Kaynaştırma uygulamasının yapıldığı sınıflardaki, öğretmen, normal gelişim gösteren öğrenci ve engelli öğrenci velilerinin kaynaştırmaya yönelik tutumları [Unpublished Master’s Thesis]. Çukurova Üniversitesi.
  68. Van Manen, M. (2016). Researching lived experience. London: Routledge.
  69. Wallace, R. A., & Wolf, A. (1995). Contemporary sociological theory. New Jersey: Prentice-Hall, Inc.
  70. Yazarkan, S. K. (2020). İlkokullardaki destek eğitim odası uygulamasına ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşleri hakkında bir araştırma. ODÜ Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 10(3), 776-790. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/798720
  71. Yazçayır, G. (2020). Özel gereksinimli öğrencilere yönelik destek eğitim odası uygulamalarının incelenmesi [Unpublished Master’s Thesis]. Anadolu Üniversitesi.
  72. Yazıcıoğlu, T. (2020). Destek eğitim odalarında görev yapan öğretmenlerin destek eğitim odalarının işleyişine ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 21(2) 299-327. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.584392
  73. Yell, M. L., Conroy, T., Katiyannis, A., & Conroy, T. (2013). Individualized education programs and special education programming for students with disabilities in urban schools. Fordham Urban Law Journal, 41(2), 669-714.
  74. Yener, C., & Dayı, E. (2021). Kaynaştırma öğrencileri ile çalışma yapan uzmanlar arasındaki BEP sürecindeki iş birliğinin uzman ve aile görüşlerine dayalı olarak belirlenmesi, Trakya Eğitim Dergisi, 11(1), 76-93. https://dergipark.org.tr/en/pub/tred/issue/59869/648737
  75. Yılmaz, E., & Batu, E. S. (2016). Farklı branştan ilkokul öğretmenlerinin bireyselleştirilmiş eğitim programı, yasal düzenlemeler ve kaynaştırma uygulamaları hakkındaki görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 17(3), 247-268. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.267316
  76. Yılmaz, Y., Uysal, Ç. & Koç, H. (2021). Kapsayıcı eğitimde öğretmen, aile ve yöneticilerin rolleri. H. Gürgür & Salih Rakap (Eds.), Kapsayıcı eğitim: Özel eğitimde bütünleştirme (pp. 111-127). Ankara: Pegem Akademi.
  77. Yücesoy Özkan, Ş., Kırkgöz, S. & Beşdere, S. (2021). Normalleşmeden kapsayıcı eğitime: Tarihsel gelişim. H. Gürgür, & S. Rakap (Eds.), Kapsayıcı eğitim: Özel eğitimde bütünleştirme (pp. 19- 48). Ankara: Pegem Akademi.